degustacja#241 LOCH LOMOND 17 ORGANIC

LOCH LOMOND 17 ORGANIC

Szkocja, Higlands

IMG_2812

Po Benromach’u , Bruichladdich’u czy Deanston kolejna destylarnia zdecydowała się wypuścić whisky typu single malt wyprodukowaną z organicznego zboża. Co prawda wcześniej Loch Lomond wydał 12-letnią organic, jednak był to słodowo-zbożowy blend.

Dziś opisuję 17-letnią kompozycję destylatów starzonych w baryłkach pierwszego napełniana po bourbonie oraz butelkowaną w mocy beczki na poziomie 54,9% ABV. Biorąc pod uwagę, że wszystko to otrzymujemy za około 70 Euro, to nie sposób było nie wrzucić jej do koszyka.

Być może ta pozycja pojawi się także na zbliżającym się Salonie Win i Alkoholi M&P.

Opisywana dziś whisky to kompozycja przynajmniej siedemnastoletnich destylatów leżakujących w beczkach pierwszego napełniania po bourbonie. Whisky została zabutelkowana z mocą beczki w maju 2018, ma naturalny kolor i nie była filtrowana na zimno.

Nos – floralny i trawiasty, brzoskwinie, zielone banany, pomarańcze, ananas, heblowana deska oraz imbir

Smak – słodowy i surowy początkowo, sporo dębu, trochę chrupkiego pieczywa zbożowego, po chwili jednak wychodzą wyraźne akcenty bourbona, jest też wanilia i miód, a także tarta cytrynowa, ananas i herbatniki maślane

Finisz – średniej długości, dębowy i pieprzny z akcentem migdałów

W trzech zdaniach: Bez wątpienia ta whisky jest specyficzna. Jest dziewicza, surowa z zaznaczonym wpływem beczki po bourbonie. Dominuje jednak dąb, zupełnie jakby ta whisky była starzona większość czasu w beczkach ze świeżego dębu, a przecież mowa tu nie o finiszu w beczkach pierwszego napełniania po bourbonie, a o pełnej maturacji w tychże. Niewątpliwie smak i bukiet tej whisky są organiczne,  tak właśnie miało być. Jedni ją polubią drudzy nie, a jeszcze inni tacy jak ja pozostaną do niej zupełnie neutralni.

Zawartość alkoholu 54,9% ,  cena ok 280zł

Moja ocena 4/10

degustacja#237 ARDMORE 1996

ARDMORE 1996

Szkocja (Highlands)

IMG_2119

Lubicie Ardmore? Dla mnie to zawsze gwarancja solidnej whisky. Dotychczasowe spotkania z oficjalnymi czy niezależnymi bottlingami wspominam dobrze lub bardzo dobrze. Z tego też powodu sięgnąłem po butelkę dwudziestoletniej Ardmore 1996. Jak wyszła podwójna maturacja w first-fill bourbon oraz ex-Islay casks ? Sprawdźcie sami.

Opisywana dziś whisky to oficjalny bottling destylarni wydany w roku 2017. Do procesu starzenia tej whisky użyto dwóch rodzajów beczek: first-fill bourbon oraz ex-Islay casks. Ardmore 1996 została zabutelkowana z mocą beczki, bez dodatku karmelu oraz bez filtracji na zimno.

Nos – delikatnie torfowa i cytrusowa, jest miód i są brzoskwinie, pojawia się także trochę mięty oraz tytoniu. Bukiet jest bardzo stonowany i nie należy do kategorii tych wciągających i intensywnych.

Smak – rozpoczyna się cytrusami oraz lekką dawką melona i brzoskwini, po chwili pojawiają się przyjemne nuty mineralne, lekka słoność, sporo tytoniu i nut trawiastych. Jest też torf, który przewija się cały czas w tle i nasila swoją obecność w czasie. Niestety jest także mnóstwo intensywnego dębu, który mocno blokuje rozwinięcie się tej whisky.

Finisz – średniej długości, torfowy, mocno dębowy i gorzki z dużą ilością pieprzu

W trzech zadaniach: No cóż…zachęcony niezłymi opiniami o tej whisky sięgnąłem po butelkę. Lubię Ardmore, nawet te najbardziej podstawowe jako budżetowe opcje są naprawdę w porządku. Po Ardmore 1996 spodziewałem się jednak znacznie więcej. Coś tu jednak poszło nie tak…whisky zdaje się być przeciągnięta. Ten nadmiar dębu, mocnej goryczy na finiszu niweczy wszystko co próbuje się tu rozwijać.

Słysząc Ardmore 1996 moją pierwszą myślą pozostanie ta od Gordon & MacPhail https://mikeandmalts.com/2017/02/16/degustacja129-ardmore-1996-gordonmacphail

 

Zawartość alkoholu 49,3% , cena ok 350zł

Moja ocena 3/10

degustacja#236 GLENORDIE 12

GLENORDIE 12

Szkocja, Highlands

IMG_1969

Ludzie mawiają, że upływający czas mierzy się wiekiem dzieci…Oczywiście to prawda, ale znam też inne sposoby 🙂

Wróćmy na chwilę do lat ’80 z Glenordie.

Opisywana dziś whisky została skomponowana z destylatów leżakujących przez conajmniej 12 lat w beczkach po bourbonie. Jest to wydanie z lat ’80 , najprawdopodobniej whisky pochodzi z lat 1983-1987.

Nos – wanilia, kokos, stajenkowe sianko, wrzos, cytrusy, morele, ciepły chleb, mokre zleżałe drewno

Smak – wanilia, ciasto drożdżowe, brzoskwinie, miód, kokos i szczypta pieprzu

Finisz – średniej długości, brzoskwiniowy strudel i nieco dębu

W trzech zdaniach: wspaniały oldschool’owy bourbon, piękny klasyk – treściwy i bogaty. Tylko 40% mocy, a daje od siebie mnóstwo dobra na języku. Nie trzeba tu ani procenta więcej. Zdecydowanie warto wracać do tego wydania.

Zawartość alkoholu 40% , cena ok 500zł *

Moja ocena 5,5/10

degustacja#232 GLENMORANGIE Madeira Wood Finish

GLENMORANGIE Madeira Wood Finish

Szkocja, Highlands

IMG_1304

Szukaj, a będzie Ci dane – mawiają. Jako że do tej pory nie dane mi było próbować Glenmorangie, która skłoni mnie do dłuższej zadumy, z wielką nadzieją na sukces postanowiłem sięgnąć do bottlingu z lat 1996-2007. Dziesięć lat w beczce po bourbonie oraz kilkanaście miesięcy finiszu w beczkach po portugalskiej maderze wydawało się odpowiednim kierunkiem na realizację postawionego celu. Czy się udało?

Opisywana dziś whisky to jak wspomniałem kompozycja destylatów leżakujących przez 10 lat w beczkach po bourbonie oraz finiszowanych przez kilkanaście miesięcy w baryłkach po maderze. Whisky została butelkowana z obniżoną mocą 43%, ma naturalny kolor i była filtrowana na zimno. Edycja ta produkowana była w latach 1996-2007.

Nos – słodowy, owocowy i kwiatowy, lekko winne nuty przeplatające się miodem, wanilią, jabłkiem. Jest trochę cynamonu i pieprzu, a także biała czekolada i karmel. Całkiem przyjemny bukiet.

Smak – owocowy, dość słodki z lekkim akcentem dębiny. Mamy tu owoce w postaci jabłek, daktyli, są lody waniliowe, cynamon, solony karmel, a także pieprz i sporo imbiru. Nie jest to wielowarstwowa whisky, smaki też nie są bardzo intensywne. Whisky jest jednak dość zgrabna i lekka.

Finisz – krótki, owocowo-korzenny, dębowy.

W trzech zdaniach: Czy się udało? Nie, choć Madeira Wood Finish jest na swój sposób ciekawa. Ma naprawdę bardzo przyjemny bukiet – to niewątpliwie jej największy atut. Można spędzić niezły kawałek czasu z nosem zanurzonym w kieliszku i czerpać z tego dużo radości. Smakowo whisky nie broni się do końca, lub może to ja oczekiwałem znów „więcej soku” intensywności i głębi od Glenmorangie.

Jest to dobra pozycja na letnie i ciepłe dni, ale obecnie przecież nikt nie kupuje starszych bottlingów by sączyć je sobie na działce. Fani tej gorzelni i kolekcjonerzy jej wypustów z pewnością znajdą dla niej odpowiednie miejsce. Ja szukam dalej.

Zawartość alkoholu 43% , cena ok 600-700zł

Moja ocena 4/10

degustacja#214 BALBLAIR 10 Gordon & MacPhail (1980’s)

BALBLAIR 10 Gordon & MacPhail (1980’s)

Szkocja, Highlands

IMG_1819

Lata 80-te były dla mnie szczególnie ważne. To wtedy przyszedłem na świat i niemal przez tę całą dekadę dorastałem. Byłem jednak za młody by pić whisky 😉

Do dziesięcioletniej Balblair butelkowanej w tamtych latach przez Gordon & MacPhail podchodzę więc z wielkim sentymentem.

Zapraszam na małą (bo 50ml) dawkę oldchoolu.

Nos – słodki i owocowy, piękne i kremowe sherry, pasta do mebli, drewniana zakurzona skrzynia, przetwory z wiśni i śliwek, piwnica, czekolada, wypieczony chleb

Smak – słodki i owocowy, czekolada, wiśnie, zaskakująco dużo dębu i sporo goryczy, gruszka i rozwodniona galaretka wieloowocowa i trochę tytoniu

Finisz – krótki, gorzka czekolada, dąb, tytoń

W trzech zdaniach: To jedna z tych whisky, które powinno się tylko wąchać. Bukiet jest wspaniały, oldschoolowy, pobudza zmysły i daje nieprawdopodobnie dużo przyjemności. Niestety na języku wszystko gaśnie, jest płasko i z ogromnym nadmiarem goryczy. Finisz ucieka momentalnie. Z wielkiej chmury mały deszcz choć dla tego nosa było warto.

Zawartość alkoholu 40% , cena ok 800zł

Moja ocena 3/10

degustacja#196 The MACALLAN Ruby

The MACALLAN Ruby

Szkocja, Highlands

Macallan Ruby

Macallan Ruby czyli whisky, wchodząca w skład serii 1824, która debiutowała w 2013 zastępując dotychczasowe Fine Oak i Sherry Oak. Był to ruch dość kontrowersyjny gdyż whisky tworzące tę serię  w odróżnieniu od poprzedniczek nie posiadały deklaracji wieku. Głównym kryterium wieku jest tutaj stopniowanie kolorów od złota przez bursztyn, siennę aż po rubin (Gold, Amber, Sienna, Ruby) sugerujące zawartość destylatów od najmłodszych do najstarszych.

Mam więc w kieliszku whisky o naturalnym kolorze, bez deklaracji wieku, filtrowaną na zimno oraz leżakowaną w beczkach po sherry z dębu europejskiego z Jerez.

Nos – słodki i dębowy, ciemne owoce dominują. Są śliwki, wiśnie, czerwone winogrona, figi, czekolada, tytoń, kawa oraz pianki murshmallow .

Smak – słodki i owocowy z dużą porcją wytrawnej czekolady, śliwek i wiśni. Jest beza, czeskie landrynki, brązowy cukier, tytoń , espresso oraz są orzechy.

Finisz – średniej długości, sporo dębu, ciemnej czekolady oraz trochę eukaliptusa.

W trzech zdaniach: Jest tu trochę oldschool’owego Macallana z solidną porcją ciemnych owoców ale jest także duża goryczka, która chyba nie miała się tu znaleźć aż w takiej ilości. Ruby przede wszystkim ma bardzo bogaty bukiet i to on jest niewątpliwie jej największą zaletą. Smaki są pełne i wyraźne choć trochę za szybko wszystko ucieka. Reasumując niezła whisky ale w tej cenie znajdziemy mnóstwo ciekawszych pozycji.

Zawartość alkoholu 43% , cena ok 1100zł

Moja ocena 5,5/10